งานเขียนส่งเข้าประกวดได้หลายรูปแบบ ทั้ง ความเรียง บทความ เรื่องสั้น บทกวี โดยงานเขียนจะได้รับรางวัลดังนี้คือ
ธงชาติและเพลงชาติไทยเป็นสัญญาลักษณ์ของความเป็นไทย
โดย แม่ขวัญ
ต่อกติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก เสียงวิทยุกระจายเสียงยามเช้าของเทศบาลส่งสัญญาณเตือนว่าใกล้จะถึงเวลา 8 โมงเช้า จากนั้นก็จะได้ยินเสียงคำเชิญชวนลอยมาอย่างคุ้นเคยว่า ……“เราจงยืนตรงเคารพธงชาติด้วยความภาคภูมิใจในเอกราช และความเสียสละของบรรพบุรุษไทย” แล้วทุกคนที่ได้ยินทำอย่างไรกันบ้าง……
ผ้าไหมวันแม่
โดย เจ้าแม่มือสอง
วันหนึ่ง ฉันกับสามีเดินทางเข้ากรุงเทพเพื่อไปทำธุระ เราไม่ได้นำรถไปเอง เพราะสามีขับรถในกรุงเทพไม่คล่อง จึงนั่งรถทัวร์จากบ้านไผ่ไปกรุงเทพ กะว่าเสร็จธุระก็จะนั่งรถทัวร์กลับ เราทำธุระเสร็จ ประมาณเที่ยง ก็มาจองตั๋วรถ ปรากฏว่าตั๋วรถเต็มทุกเที่ยว เพราะเป็นช่วงที่คนกลับมาเลือกตั้ง อบต. เราเลยต้องนั่งรถมาลงโคราช แล้วค่อยต่อรถไปบ้านไผ่อีกที
บทเรียนชีวิต
การฝึกหัดให้เกิดความอดทนทำได้เสมอ
เพราะมีบททดสอบอยู่ทุกวัน
ความเปลี่ยนแปลงของดินฟ้าอากาศ
โรคภัยไข้เจ็บที่มากระทบร่างกาย
คำด่าจากปากคนใจร้าย
ล้วนเป็นบทเรียนทดสอบชีวิตทั้งนั้น
ฉัน… อยากเป็นหมอ….ลำ…
บ่ายคล้อยแล้วเวลาเลิกเรียน ฉันวิ่งเท้าเปล่า กระโปรงปลิวกลับไร่ที่ฉันถือว่าเป็นบ้านของฉัน ฉันเดินลัดเลาะไปตามทุ่งนา ไปตามทางเกวียนในระยะทาง 3 กิโลเมตร ตลอดระยะทางทั้งเดินทั้งวิ่งฉันจะร้องเพลง และร้องหมอลำไปด้วย
นิทานของพ่อ
บทความนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตจริง ของผู้เขียน ขอย้อนกลับไปเมื่อ 30 กว่าปีก่อน
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเกิดในครอบครัวที่ฐานะพอมีพอกินไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน พ่อแม่มีอาชีพทำไร่ ทำนา รายได้ที่หามาได้ก็พอกินพอใช้ไปวันๆ
“ ความสุข ความทุกข์ก็เปรียบเหมือนเสื้อผ้าให้เราเลือกสวมใส่ แต่คนจำนวนไม่น้อยเลือกที่จะใส่เสื้อแห่งความทุกข์นั้น “