งานเขียนรางวัลชนะเลิศอันดับ ๑
ธงชาติและเพลงชาติไทยเป็นสัญญาลักษณ์ของความเป็นไทย
โดย แม่ขวัญ
ต่อกติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก เสียงวิทยุกระจายเสียงยามเช้าของเทศบาลส่งสัญญาณเตือนว่าใกล้จะถึงเวลา 8 โมงเช้า จากนั้นก็จะได้ยินเสียงคำเชิญชวนลอยมาอย่างคุ้นเคยว่า ……“เราจงยืนตรงเคารพธงชาติด้วยความภาคภูมิใจในเอกราช และความเสียสละของบรรพบุรุษไทย” แล้วทุกคนที่ได้ยินทำอย่างไรกันบ้าง……
คุณเคยลองถามตัวเองบ้างไหมว่า…ยืนตรงเคารพธงชาติและร้องเพลงชาติครั้งสุดท้ายเมื่อไร…. หรือเคยถามตัวเองบ้างไหมว่าเรารักประเทศไทยมากแค่ไหน แล้วเราได้ทำอะไรเพื่อประเทศชาติของเราบ้างในแต่ละวันที่ตื่นลืมตาขึ้นมา………..
เมื่อครั้งที่ฉันยังเป็นเด็ก คุณพ่อคุณแม่และคุณครูเคยสอนไว้ว่าให้ยืนตรงเคารพธงชาติทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลงชาติไทยทั้งในเวลา 8 โมงเช้าและ 6 โมงเย็น ซึ่งฉันยังคงจำได้ดีเสมอมา และปัจจุบันแม้ฉันจะเป็นสาวอายุสามสิบแล้วฉันก็ยังคงให้ความสำคัญกับการยืนตรงเคารพธงชาติเสมอ แต่เมื่อฉันหันไปมองผู้คนรอบๆข้าง ก็จะมีคำถามเกิดขึ้นในใจ……..ทำไมคนไทยในยุคนี้ถึงไม่ยืนตรงเคารพธงชาติกันเลย……พวกเค้าไม่ได้ยินเสียงเพลงชาติกันรึไง หรือพวกเค้าเห็นเป็นเรื่องไร้สาระ เป็นสิ่งที่เชย ไม่ทันสมัย…..สำหรับฉันแล้วการยืนตรงเคารพธงชาติและร้องเพลงชาติไทยยังคงเป็นสิ่งที่สำคัญเสมอ และทุกครั้งก็ทำด้วยความภาคภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทย
ฉันตั้งใจที่จะยืนตรงเคารพธงชาติทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลงชาติไทยและระลึกถึงบรรพบุรุษไทยที่ท่านได้เสียสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อปกป้องรักษาเอกราชของแผ่นดินไทย ให้เราได้ภาคภูมิใจจนถึงทุกวันนี้ และตั้งใจว่าฉันจะสอนลูกสอนหลานให้ยืนตรงเคารพธงชาติและรำลึกถึงบรรพบุรุษไทยทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลงชาติไทยเช่นกัน…….ทุกวันนี้ฉันมีลูกสาวหนึ่งคน ฉันมีความภูมิใจที่จะสอนเขาให้ยืนตรงเคารพธงชาติและร้องเพลงชาติทุกครั้งเมื่อมีโอกาส แม้ว่าเขาจะยังไม่รู้เรื่องก็ตาม แต่ก็เป็นการปลูกฝังความรู้สึกให้เขาค่อยๆรับรู้ถึงความเป็นชาติไทย และทุก 8 โมงเช้าฉันจะพาลูกสาวยืนตรงและร้องเพลงชาติไทยคลอไปกับเสียงจากวิทยุกระจายเสียงของเทศบาลที่ติดอยู่ริมถนนหน้าบ้าน
ก็อย่างที่บอกไปแล้ว…..ที่ฉันทำเช่นนี้ทุกวันเพราะฉันอยากปลูกฝังให้ลูกของฉัน เป็นคนดี มีคุณธรรม เคารพในชาติ ศาสนา จงรักภักดีต่อองค์พระมหากษัตริย์ และนอกจากนี้ฉันยังสอนให้ลูกสาวตัวน้อยของฉันไหว้ในหลวงและพระราชินี ทุกครั้งที่พบเห็นพระบรมฉายาลักษณ์ พร้อมกับเล่าถึงความเสียสละ การทำคุณประโยชน์ที่ในหลวงทรงมีแก่ประเทศไทยและประชาชนชาวไทยซึ่งที่เราอยู่ดีมีสุขทุกวันนี้เพราะเรามีพ่อหลวงของแผ่นดินที่คอยดูแลสุขดูแลทุกข์และเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแก่ปวงประชาทุกคนนั่นเอง
ถึงแม้ทุกวันนี้จะมีคนยืนเคารพธงชาติและเพลงชาติไทยน้อยลงไปทุกที ฉันก็อยากให้ทุกคนที่กำลังอ่านบทความนี้ลองหลับตาลงช้าๆ แล้วนึกถึงความภาคภูมิใจในความเป็นชาติไทยของเรา นึกถึงความกล้าหาญของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช นึกถึงพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช แล้วหวนกลับมานึกถึงตนเองว่าเราได้ทำอะไรให้ประเทศชาติของเราบ้าง สำหรับฉันอย่างน้อยที่ฉันตั้งใจจะทำเพื่อประเทศไทยของเราก็คือ….การยืนตรงเคารพธงชาติ ทำตนเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูกสาว สอนลูกสาวให้รู้จักความสามัคคี รู้จักรักและหวงแหนแผ่นดินไทย เคารพในชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์
……….ถ้าคนไทยไม่ร้องเพลงชาติไทยไม่เคารพเพลงชาติไทย แล้วจะมีเพลงชาติไทยให้ชนชาติใดได้ร้องและเคารพกันเล่า ชาวไทยเราเอ๋ย…………
One Response to “งานเขียนรางวัลชนะเลิศอันดับ ๑”
Leave a Reply
เรื่องล่าสุด
- คิดบวก = ชีวิตบวก
- ห้องที่ชื่อว่า “ใจ”
- เหยือกใบหนึ่ง
- ประกาศผลการประกวดงานเขียนครั้งที่ ๓
- ประมวลภาพการแข่งขันตอบปัญหาทางวิชาการครั้งที่ ๒
- การแข่งขันตอบปัญหาทางวิชาการ
- พุทธวจนะ
- รักคนไกล ระอาคนใกล้ (เราเป็นเช่นนั้นหรือไม่?)
- ประกวดงานเขียนครั้งที่ ๓
- ประกาศผลการประกวดงานเขียนของชมรมผู้บำเพ็ญความดี
- กิจกรรมจิตอาสา
- พุทธศาสนสุภาษิต
- “ดูจิต” มีสติอย่างเบิกบาน
- รายละเอียดการประกวดงานเขียนของชมรม
- งานเขียนรางวัลชนะเลิศอันดับ ๑
พุทธพจน์
ใจเป็นผู้นำทุกสิ่งทุกอย่าง ใจเป็นใหญ่
ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ถ้าคนเรามีใจชั่วเสียแล้ว
การพูด การกระทำก็พลอยชั่วไปด้วย
เพราะการพูดชั่วทำชั่วนั้นทุกข์ย่อมตามสนองเขา
เหมือนล้อหมุนตามรอยเท้าโค
Login
December 3rd, 2009 at 12:37 am
ขอแสดงความยินดีกับผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศครับ