ฉัน… อยากเป็นหมอ….ลำ…
บ่ายคล้อยแล้วเวลาเลิกเรียน ฉันวิ่งเท้าเปล่า กระโปรงปลิวกลับไร่ที่ฉันถือว่าเป็นบ้านของฉัน ฉันเดินลัดเลาะไปตามทุ่งนา ไปตามทางเกวียนในระยะทาง 3 กิโลเมตร ตลอดระยะทางทั้งเดินทั้งวิ่งฉันจะร้องเพลง และร้องหมอลำไปด้วย
นิทานของพ่อ
บทความนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตจริง ของผู้เขียน ขอย้อนกลับไปเมื่อ 30 กว่าปีก่อน
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเกิดในครอบครัวที่ฐานะพอมีพอกินไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน พ่อแม่มีอาชีพทำไร่ ทำนา รายได้ที่หามาได้ก็พอกินพอใช้ไปวันๆ
“ ความสุข ความทุกข์ก็เปรียบเหมือนเสื้อผ้าให้เราเลือกสวมใส่ แต่คนจำนวนไม่น้อยเลือกที่จะใส่เสื้อแห่งความทุกข์นั้น “
กลอนวันแม่ : ถึงวันแม่แล้วลูกรัก
ครบเก้าเดือนอุ้มท้องเจ้าร้องไห้
ใคร?เจ็บเจียนขาดใจกลับไม่บ่น
เลือดทั้งกายกลั่นไหลเป็นสายปน
รักเข้มข้นพันผูกให้ลูกยา
หลักปรัชญา
สรรพสัตว์หมู่มนุษยชาติ
ทั่วทั้งอวกาศเวียนไหว้วัฎฎะสังสาร
พุทธวจนะ อันงดงามของพระพุทธองค์ ที่ถ่ายทอดออกมาเป็นพระธรรมบทอันคมคาย สามารถนำไปเป็นแนวปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสงบสุขแก่ชีวิต
มนุษย์ทุกคนที่อาศัยอยู่บนโลกใบนี้ ในเรื่องความสุขมวลรวมของมนุษย์ เราไม่อาจใช้เครื่องมือใดวัดได้